Din değişik bilgi dallarına konu olmuştur. Bunların önde gelenleri din psikolojisi, din sosyolojisi ve din felsefesidir. Felsefenin din olgusunu ele alan, dinin temel iddialarını akla dayanarak soruşturan, kısaca dinin doğası üzerine felsefi olarak düşünen alt dalına din felsefesi denir.
Din felsefesi, dinin temel iddiaları üzerinde akla dayanarak, nesnel, kuşatıcı ve tutarlı bir biçimde düşünme çabasıdır. Diğer bir deyişle; din üzerine felsefi olarak düşünmek, dinin kendisini, çeşitli görüntülerini veya türlerini, temel kavramlarını, iddialarını, felsefenin eleştirel, akla uygun, tutarlı, sistemli incelemenin konusu yapmaktır. Din felsefesi, dinin felsefi açıdan ele alınmasıdır. Dinin ilkelerini, özünü ve anlamını temellendirmeyi amaçlayan bir felsefe dalıdır. Din felsefesi, terim olarak Hegel’ le birlikte felsefeye girmiş olmasına rağmen, din üzerinde düşünme İlk Çağ’da başlamıştır. “Tanrı ile evrenin, dolayısı ile insanın ilgisi nedir? İnanç, kutsal, ibadet yaratma, ölüm-ölümsüzlük, peygamber, vahiy, cennet, cehennem, kıyamet günü gibi temel dinî kavramların içeriği nedir?” Bu sorulara, felsefe içinde cevap aranmış, böylece yeni bir felsefe dalı, din felsefesi ortaya çıkmıştır.
Din felsefecileri, herhangi bir dinsel iddiayı kesin, mutlak doğrular olarak kabul etmezler. Onlar, bu iddiaları, evrene ilişkin olarak ileri sürülen herhangi bir iddiayı değerlendirme tarzıyla aynı şekilde, yani akılsal soruşturmanın alışılagelen yöntemlerini kullanarak değerlendirirler.
Onun amacı, felsefi soruşturma aracılığıyla, dinsel kavram ve inançlara ilişkin anlayışımızı derinleştirmektir.
İlk yorum yapan siz olun